Menu

Galeria

Galeria Galeria Galeria

Kalendarz parafialny

Dni powszednie
8:00 (w Adwencie: pon-pt o 6:45,
sob o 8:00), 18:00
Niedziele i święta
8:00, 9:30,
11:00 (z udziałem dzieci), 12:30, 18:00


Sakrament pokuty:
  • w niedziele i święta - podczas Mszy Świętej
  • w dni powszednie - 15 min przed Mszą Świętą
Licznik odwiedzin: 1343435

Informacje

15. NIEDZIELA ZWYKŁA --- PRZYPOWIEŚĆ O SIEWCY

Ewangelia (Mt 13, 1-23)

Przypowieść o siewcy

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

 

Owego dnia Jezus wyszedł z domu i usiadł nad jeziorem. Wnet zebrały się koło Niego tłumy tak wielkie, że wszedł do łodzi i usiadł, a cały lud stał na brzegu. I mówił im wiele w przypowieściach tymi słowami:

«Oto siewca wyszedł siać. A gdy siał, jedne ziarna padły na drogę, nadleciały ptaki i wydziobały je. Inne padły na grunt skalisty, gdzie niewiele miały ziemi; i wnet powschodziły, bo gleba nie była głęboka. Lecz gdy słońce wzeszło, przypaliły się i uschły, bo nie miały korzenia. Inne znowu padły między ciernie, a ciernie wybujały i zagłuszyły je. Inne wreszcie padły na ziemię żyzną i plon wydały, jedno stokrotny, drugie sześćdziesięciokrotny, a inne trzydziestokrotny.

Kto ma uszy, niechaj słucha!»

Przystąpili do Niego uczniowie i zapytali: «Dlaczego mówisz do nich w przypowieściach?»

On im odpowiedział: «Wam dano poznać tajemnice królestwa niebieskiego, im zaś nie dano. Bo kto ma, temu będzie dodane, i w nadmiarze mieć będzie; kto zaś nie ma, temu zabiorą nawet to, co ma. Dlatego mówię do nich w przypowieściach, że patrząc, nie widzą, i słuchając, nie słyszą ani nie rozumieją. Tak spełnia się na nich przepowiednia Izajasza:

„Słuchać będziecie, a nie zrozumiecie, patrzeć będziecie, a nie zobaczycie. Bo stwardniało serce tego ludu, ich uszy stępiały i oczy swe zamknęli, żeby oczami nie widzieli ani uszami nie słyszeli, ani swym sercem nie rozumieli, i nie nawrócili się, abym ich uzdrowił”.

Lecz szczęśliwe oczy wasze, że widzą, i uszy wasze, że słyszą. Bo zaprawdę, powiadam wam: Wielu proroków i sprawiedliwych pragnęło ujrzeć to, na co wy patrzycie, a nie ujrzeli; i usłyszeć to, co wy słyszycie, a nie usłyszeli.

Wy zatem posłuchajcie przypowieści o siewcy. Do każdego, kto słucha słowa o królestwie, a nie rozumie go, przychodzi Zły i porywa to, co zasiane jest w jego sercu. Takiego człowieka oznacza ziarno posiane na drodze.

Posiane na grunt skalisty oznacza tego, kto słucha słowa i natychmiast z radością je przyjmuje; ale nie ma w sobie korzenia i jest niestały. Gdy przyjdzie ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się załamuje.

Posiane między ciernie oznacza tego, kto słucha słowa, lecz troski doczesne i ułuda bogactwa zagłuszają słowo, tak że zostaje bezowocne.

Posiane wreszcie na ziemię żyzną oznacza tego, kto słucha słowa i rozumie je. On też wydaje plon: jeden stokrotny, drugi sześćdziesięciokrotny, inny trzydziestokrotny».

 


 

Słowo na niedzielę

(Iz 55,10-11; Rz 8,18-23; Mt 13,1-23)

 

Dzisiejsza liturgia Słowa ukazuje nam Jezusa-Egzegetę. To znaczy Jezusa wyjaśniającego słowo Boże. Jest to o tyle ciekawa scena, że samo Słowo – niepojęte i nieogarnione przez ludzki umysł – wypowiada się ubrane w przypowieść o siewcy; po czym (uwaga!) samo się wyjaśnia.

W języku greckim czynność wyjaśniania słowa to: egzegeomai. Stąd właśnie egzegeza biblijna, czyli procedura wyjaśniania tekstu. Jest takie miejsce w Biblii, gdzie Jezus-Słowo Boga, jest właśnie przedstawiony w czynności wyjaśniania i tam właśnie występuje powyższe pojęcie: „Boga nikt nigdy nie widział, Ten Jednorodzony Bóg, który jest w łonie Ojca, o Nim pouczył (egzegezato)” (J 1,18). Czyli samo Słowo wypowiada siebie i samo się wyjaśnia w Jezusie – w Jego nauce i czynach. Dzisiejsza przypowieść jest tego przykładem.

Oto Jezus obserwuje życie zwykłych ludzi, prostych rolników, zapewne mówi właśnie do takich. Wykorzystuje codzienność do pokazania zwykłości obecności Boga. Znaczy to, że już codzienne zwykłe prace występują jako pomoce do poznania Boga, bo dla wierzącego wszystko prowadzi do Boga, potrafi użyć dosłownie wszystkiego, żeby myśleć o Bogu.

Tak więc Jezus wyjaśnia prawdy Boże sięgając do życia swoich słuchaczy. Można powiedzieć, że „profiluje przekaz” ze względu na odbiorcę: inaczej mówi do pasterzy, inaczej do rybaków, a jeszcze inaczej do faryzeuszów i uczonych w Prawie. Taki zabieg miał skutkować zjednoczeniem się słuchaczy z treścią, bowiem słuchając o sobie i o swoich sprawach można bardziej otworzyć się na prawdę Bożą. Powszechnie wiadomo, że inaczej słucha się kogoś mówiącego nawet mądrze, ale „ponad głowami”, a inaczej kogoś celującego bezpośrednio w serce. W drugim przypadku słowo zabiera się ze sobą i słucha się go wewnątrz siebie. Treści przez nie niesione można odtwarzać, przypominać sobie, wyobrażać i – co najważniejsze – próbować żyć według nich.

Jak zareagowałem na przypowieść o siewcy? Gdzie zacząłem myśleć o sobie i o tym jaką glebą jestem? Nośmy słowo w sercu. Pytajmy Go o to. Przynieśmy je do kościoła na liturgię. To samo Słowo – Chrystus, wyjaśni nam je ponownie. Miejmy każdego dnia jakieś słowo w sobie. Przypominajmy je sobie i chętnie rozważajmy. Odpowiadajmy ciągle na pytanie: Gdyby przyszedł do mnie ktoś i zapytał co oznacza to, co czytam; jak dana treść do mnie przemawia – co bym odpowiedział?

 

ks. Krystian Wilczyński

Źródło


∧ góra strony
Parafia św. Brata Alberta
ul. Szeroka 2
05-075 Warszawa - Wesoła - Zielona

tel.: (22) 773 59 06
e-mail: parafiazielona@gmail.com

Rachunek bankowy parafii:
Bank Spółdzielczy w Halinowie
55 8019 1010 2004 0006 3514 0001
wykonanie: e-parafia.net