Menu

Galeria

Galeria
Galeria
Galeria
Galeria
Galeria

Kalendarz parafialny

Dni powszednie
8:00 (w adwencie o 7:00), 18:00
Niedziele i święta
8:00, 9:30,
11:00 (z udziałem dzieci), 12:30, 18:00

Sakrament pokuty:

codziennie - przed Mszą św.
w niedzielę - podczas każdej Mszy św.
Licznik odwiedzin: 548871

Historia: Kronika parafii

Krótki zarys dziejów Osiedla Zielona–Grzybowa

K R O N I K A

O Ś R O D K A

DUSZPASTERSKIEGO


p.w. Bł. Brata Alberta

w Wesołej

Osiedle Zielona


Osada Zielona (obecnie dzielnica Wesołej) sięga swym początkiem XVII w. Powstała z gruntów włościańskich oraz dworskich z folwarku szlacheckiego. Miała charakter typowo wiejski. Nazwę swą zawdzięcza karczmie o nazwie Zielona,
która stała przy trakcie wiodącym z Grochowa do Stanisławowa.
W XIV tomie „Słownika Geograficznego Królestwa Polskiego” z 1895 r. znajdujemy krótką notatkę, z której wynika, że Zielona to wieś w powiecie warszawskim, gmina
Okuniew, o powierzchni 245 mórg z 68 mieszkańcami.

O tym , jak ważny to był teren w drodze na wschód, może
świadczyć fakt, że Austriacy w 1795 r. po III rozbiorze Polski

wystawili tu komorę celną. Budynek ten został zburzony podczas II wojny światowej.

Ze względu na swe położenie osiedle to było świadkiem wielu wydarzeń historycznych. Tędy przechodziły wojska napoleońskie w swym pochodzie na Moskwę.

Tutaj odbywały się w 1917 roku ćwiczenia Polskiej Organizacji Wojskowe powstałej już w 1914 r. w Warszawie.

Komendantem jej był Józef Piłsudski, terenem działania ziemie zaboru rosyjskiego, celem – wojskowe szkolenie ludzi i przygotowanie kadry oraz zaplecza technicznego do zbrojnej walki o niepodległość Polski.

29 kwietnia 1917 r. na polach gminy Wawer w Zielonej odbyły się jedyne jawne wobec okupanta niemieckiego ćwiczenia polowe jednego z baonów w obecności Komendanta Józefa Piłsudskiego i przedstawiciela wojska

niemieckiego majora Keppela. Postawą oraz wyszkoleniem , władze niemieckie były zaskoczone. Przekonały się, że POW to rzeczywistość, że oświadczenie Wodza, iż „ w krótkich godzinach i w każdej chwili może w samej tylko Warszawie zmobilizować kilka tysięcy baonów”, to nie fikcja. Józef Piłsudski odmówił współpracy z armią niemiecką i stał się dla władz niemieckich niewygodny. Podjęły więc decyzję – zniszczyć POW, unieszkodliwić Komendanta. Aresztowano i wywieziono do Magdeburga Józefa Piłsudskiego i jego najbliższego współpracownika Kazimierza Sosnkowskiego, ścigano i aresztowano wielu wojskowych i cywilnych działaczy niepodległościowych.

Peowiacy stali się symbolem męstwa, odwagi, bezwzględnego oddania Ojczyźnie i swemu Wodzowi.

W latach dwudziestych XX w. Osiedle Zielona było typową wioską. Szybki rozwój osadnictwa na tym terenie wiąże się ściśle z Warszawą, która z jednej strony potrzebuje terenów letniskowych, a z drugiej staje się chłonnym rynkiem pracy dla okolicznych mieszkańców. W roku 1930 Zielona liczyła 176 domów, a po wybudowaniu trakcji elektrycznej Warszawa - Mińsk Mazowiecki nastąpił żywiołowy rozwój budownictwa o charakterze willowym i letniskowym.

Administracyjnie Zielona wchodziła w skład gminy Wawer z siedzibą w Rembertowie. W 1930 r. w wyborach do Rady Gminnej wybrani zostali dwaj mieszkańcy Zielonej: Henryk Kalinowski oraz Feliks Karpiński. Pierwszym zadaniem, jakie przyjęli, było wybudowanie drogi łączącej Zieloną z Rembertowem. Brukowana szosa powstała w ciągu dwóch lat. Dzieci chodziły do szkoły w Rembertowie lub do prywatnej prowadzonej przez siostry felicjanki w osiedlu Glinki ( obecny Marysin Wawerski ) Obie daleko.

Pierwszegogrudnia 1936 roku dokonano wmurowania

kamienia węgielnego gmachu szkolnego Siedmioklasowej Publicznej Szkoły Powszechnej.

19 września 1937 roku w dwudziestą rocznicę ćwiczeń POW, w Zielonej odbyło się uroczyste poświęcenie i oddanie do użytku publicznego dwóch budynków:

Domu Pracy Społecznej im: Pierwszego Marszałka Józefa Piłsudskiego ( został zniszczony w czasie II wojny światowej)

Stał on przy drodze z Zielonej do Wawra (jest tam teraz kapliczka) oraz

Szkoły Powszechnej, której nadano imię Polskiej Organizacji Wojskowej.

„Po otwarciu szkoły odbyło się poświęcenie sztandaru szkoły ufundowanego przez społeczeństwo Zielonej – Grzybowej oraz Peowiaków.

Msza polowa odprawiana przez ks. Wolskiego

Rodzicami chrzestnymi sztandaru byli: pani Marszałkowa Piłsudska i generał Trojanowski, reprezentujący chrzestnego ojca sztandaru Marszałka Rydza –Śmigłego”-tak oto pisała gazeta „Dobry Wieczór – Kurier Czerwony” 20 września 1937

Pierwszym kierownikiem szkoły został pan Śmigielski.

Funkcję tę pełnił do 1944 roku. Wtedy okupanci aresztowali go konfiskując wszystkie szkolne podręczniki do nauki historii i geografii.

Przez Zieloną przebiegała linia frontu przed zajęciem Warszawy przez Niemców. Z wieży z kościoła w Marysinie

Wawerskim Hitlerobserwował oblężenie Warszawy .

W czasie okupacji działały tu organizacje AK oraz komórka

PPRz oddziałem GL.

Okupacjaciężko doświadczyła mieszkańcówZielonej.

Nie było bowiem rodziny, która by nie straciła kogoś bliskie-

go.Równieżstraty materialne były ogromne, szczególnie po

wysiedleniu ludności na przełomie lipca i sierpnia 1944 r.

11 września 1944 r. wkroczyły na ten teren wojska radzieckie i polskie. Tu znajdował się ( w częściowo zrujnowanym dworku ) Sztab I Armii Wojska Polskiego. Dla upamiętnienia tego wydarzenia wzniesiono po wojnie obelisk przy ul. Wspólnej oraz w szkole utworzono Izbę Pamięci Narodowej.

Skończył się koszmar okupacji, otworzyła się nowa karta dziejów.

W 1945 roku kierownictwo szkoły obejmie pan Walenty Mikita. Budynek zniszczony w 70 % . Brak okien, drzwi, ławek. Na parterze były stajnie dla koni, na placu kilkanaście bunkrów. Dzieci jednak stawiły się 1 września i z uratowanym z pożogi wojennej sztandarem udały się do kościoła w Rem-
bertowie na uroczysterozpoczęcie roku szkolnego.

 

W 1949 r. władze komunistyczne wydały nakaz oddania sztandaru, pozdejmowania krzyży i usunięcia liter, które na frontonie szkoły tworzyły napis:

 

PUBLICZNA SZKOŁAPOWSZECHNA

STOPNIA PODSTAWOWEGO

im. P. O. W.

W ZIELONEJ- GRZYBOWEJ

 

Dyrektornatychmiast kazał schować na strychu własnego

domu sztandar i litery oraz krzyż z korytarza szkolnego. Ponieważ nie były tam bezpieczne, przeniesiono je w inne miejsce i w nieznanych dotąd okolicznościach przepadły. Dalsze losy sztandaru zostały opisane w kronice w 1991 r. pod datą 11 listopada.

Od 1950 roku również z inicjatywy dyrektora Mikity działało

Przedszkole.

W 1957 roku powstał Komitet Budowy ul. Korkowej. Szosę łączącą Marysin Wawerski z Zieloną oddano do użytku

22 lipca 1960 roku. Dzięki temu przedłużono linię autobusową

137 do centrum Zielonej i tak zostaliśmy bezpośrednio połączeni ze stołecznym miastem. W tych latach rozpoczęto budowę osiedla „ Bloki „ natychmiast zasiedlanego przez rodziny przybyłe z całego powiatu.

Ważną datą jest 15 stycznia 1969 roku.

Wesoła (w skład której wchodzi osiedle Zielona) zyskała prawa miejskie i stała się oddzielną jednostką samorządową.

Do 1975 roku szkoła w Zielonej była jedną z nielicznych, które nie miały swego patrona. O przywróceniu dawnego mowy być nie mogło. Władze oświatowe wystąpiły do Kuratorium w Warszawie o nadanie szkole imienia. W 1975 r. Kuratorium nadsyła akt nadania, patronem został porucznik Władysław Krawczyk – poległy w czasie II wojny światowej na tych terenach. Postać ta nie była nikomu znana.

I tak zbliżamy się do ważnych dla Polaków dat :


1979 -wybór Polaka – Kardynała Karola Wojtyły na papieża

1980 - strajk stoczniowców w Gdańsku i powstanie „SOLIDARNOŚCI”

ale o tym na kolejnych stronach kroniki

 

GDZIE SIĘ MODLIĆ?

Osiedle Zielona – Grzybowa oddzielone jest od Rember-towa, Marysina Wawerskiego i Wesołej pasmem lasu od 1 do 2 km. Administracyjnie należy do miasta Wesoła. Teren Osiedla w 1980 r . zamieszkuje ok. 450 rodzin, co stanowi niewiele ponad 2 tysiące ludności. Do szkoły uczęszcza 365 dzieci.

Parafia Rembertów obejmuje 370 rodzin z Zielonej, natomiast parafia Wesoła 80 rodzin. Z centralnego punktu

( pętla autobusu 137 ) do kościoła w Marysinie jest pięć

przystanków autobusem kursującym co 45 minut w niedzielę. Nie jest to jednak nasz kościół parafialny. Do Rembertowa pieszo między lasem a cmentarzem mamy 1,5 km, a do Wesołej również zalesioną i nieoświetloną drogą około 3 km. Są kłopoty z doprowadzaniem dzieci na religię szczególnie w zimie i w dni deszczowe. Rzadko w kościele mogą modlić się ludzie starsi wiekiem i schorowani.


∧ góra strony
Parafia św. Brata Alberta
ul. Szeroka 2
05-075 Warszawa - Wesoła - Zielona

tel.: (22) 773 59 06
e-mail: parafiazielona@gmail.com
wykonanie: e-parafia.net