Menu

Galeria

Galeria Galeria Galeria

Kalendarz parafialny

Dni powszednie
8:00 (w adwencie o 7:00), 18:00
Niedziele i święta
8:00, 9:30,
11:00 (z udziałem dzieci), 12:30, 18:00

Sakrament pokuty:

codziennie - przed Mszą św.
w niedzielę - podczas każdej Mszy św.
Licznik odwiedzin: 605801

Informacje

ADWENT W NASZEJ PARAFII

Rozpoczęliśmy Adwent. Czas ten przypomina nam o podwójnym oczekiwaniu na Chrystusa.

Po pierwsze, przygotowujemy się do świąt Bożego Narodzenia, czyli do pełnego radości wspominania, - i przeżywania w liturgii Kościoła,- Jego przyjścia przed wiekami na ziemię.

Po drugie, budzimy w naszych sercach wiarę, - może nieco już uśpioną,- że ostatnim akordem dziejów naszego przemijającego świata będzie przyjście Chrystusa w pełni Jego Boskiej chwały, gdy odnowi On stworzenie naznaczone obecnie piętnem zła i śmierci.

W Adwencie specjalną mszą św., zwaną roratami, oddajemy szczególną cześć Maryi, przynoszącej nam Zbawiciela.
Roraty są przez cały Adwent w dni powszednie codziennie o godz. 7:00 rano, a we wtorki i czwartki także o godz. 18:00. Dzieci z lampionami zapraszamy głównie we wtorki i czwartki, chociaż będą mile widziane także w pozostałe dni, szczególnie o godz. 7:00 rano.
W Adwencie będzie rano w dni powszednie tylko jedna msza św.: o godz. 7:00: W niedziele porządek mszy św. nie ulega zmianie.

Dzisiaj święcimy opłatki wigilijne. Opłatek jest szczególnym rodzajem chleba, gdyż jest to tzw. chleb przaśny, pieczony z mąki pszennej, zarobionej wodą, bez żadnych dodatków smakowych czy spulchniających. Dlatego jest on cienki.
Opłatek jest przygotowywany tak samo, jak komunikanty do mszy św., gdyż jest on nawiązaniem do Świętej Eucharystii. Dawniej, gdy katolicy rzadziej przystępowali do Komunii św., chcieli w okresie świąt Bożego Narodzenia przynajmniej symbolicznie nawiązać do Eucharystii, spożywając chleb przypominający Komunię św. Stąd istnieje ścisły związek między dzieleniem się opłatkiem, a ołtarzem, przy którym odprawiamy mszę św.
U nas nikt nie roznosi opłatków po domach w imieniu parafii. Zaopatrujemy się w nie przy naszym ołtarzu, czyli w kościele, bądź na plebanii.

Dla dzieci mamy na Adwent szczególną propozycję. Widzicie, że żłobek Pana Jezusa przy ołtarzu jest pusty, bez sianka. Przygotujcie Panu Jezusowi miękkie posłanie. W tym celu gromadzimy w Adwencie to, co dobre, a więc dobre uczynki, dobre słowa, pamięć o modlitwie, pomoc w domu, grzeczność w szkole, itd. Gdy przyjdziemy w niedzielę do kościoła, weźmiemy z koszyka stojącego pod chórem tyle łodyżek słomy, ile dobra w minionym tygodniu zebraliśmy i zaniesiemy do ołtarza, do żłobka, by przez Adwent usłać Jezusowi posłanie.

Wyniki niedzieli statystycznej - 15 października 2017

Podajemy szacunkowe wyniki dominicantes icommunicantes dla poszczególnych Dekanatów naszej Diecezji, woparciu odane zebrane zparafii na podstawie tzw. liczenia wiernych wniedzielę, 15 października 2017 roku.

Podczas analizy uzyskanych danych statystycznych należy pamiętać, że poszczególne wyniki są wyliczane na podstawie formuł uwzględniających jednocześnie kilka parametrów:

  • liczbę osób obecnych /przyjmujących Komunię Świętą wdniu badania statystycznego;
  • stosunek liczby (odpowiednio) Dominicantes lub Communicantes do ogólnej liczby mieszkańców danej Parafii;
  • stałe mnożniki zalecane dla tego typu badań statystycznych.

Stąd może się wydawać, zawyżone wyniki procentowe wparafiach małych, zaniżone – wparafiach odużej liczbie mieszkańców.
Dlatego także uzyskany wynik liczbowy może wydawać się odbiegający od konkretnego parafialnego doświadczenia duszpasterskiego.
Tendencje iwnioski są czytelne ijednoznaczne – aone właśnie są celem badania.

Legenda:

  • Sposób liczenia – proporcja
  • Dominicantes
    • liczba mieszkańców – 100%
      liczba obecnych – wynik statystyczny x 1,22 (doliczono 22% tzw. niezobowiązanych)
  • Communicantes
    • obecni na Mszy Świętej – 100%
      przyjmujący Komunię Świętą – wynik statystyczny

 

Diecezja Warszawsko-Praska:

Średnie statystyczne:
- D: 29,3%
- C: 48,9%

Dekanat Rembertowski

Średnie statystyczne:
- D: 35,3%
- C: 55,7%

Parafia onajwyższym wskaźniku:
- D: Najświętszego Serca PJ wWarszawie–Starej Miłosnej: 39,7%
- C: św. Wacława na Gocławku iśw. Feliksa zKantalicjo wMarysinie Wawerskim – po 67,8%

Parafia onajniższym wskaźniku:
- D: św. Wacława wWarszawie na Gocławku: 26,1%
- C: św. Brata Alberta wWesołej-Zielonej: 42,7%


 

Stan praktyk religijnych w parafii (badanie z 15.10.2017)

 

LICZBA UCZESTNIKÓW EUCHARYSTII:

LICZBA OSÓB, KTÓRE PRZYJĘŁY KOMUNIĘ:

KOBIETY

MĘŻCZYŹNI

RAZEM

%

KOBIETY

MĘŻCZYŹNI

RAZEM

%

789

515

1304

37 %

390

167

557

42%



ŹRÓDŁO:

Portal Diecezji Warszawsko-Praskiej


 

Pliki do pobrania

  1. wYNIKI NIEDZIELI STATYSTYCZNEJ DEKANAT REMBERTOWSKI

Nawiedzenie naszej Parafii przez kopię Ikony Jasnogórskiej


W sobotę 22 września 1984 r. Komisja Maryjna Episkopatu Polski, obradująca w paulińskim klasztorze w Warszawie pod przewodnictwem Prymasa Polski Józefa Glempa, zadecydowała przeprowadzenie Peregrynacji Kopii Obrazu Jasnogórskiego. Ustalono datę rozpoczęcia tego etapu Nawiedzenia na 3 maja 1985 r. (od Drohiczyna). Była to realizacja idei dwóch wielkich Polaków: Stefana Wyszyńskiego i Jana Pawła II. Prymas Tysiąclecia życzył sobie, aby ta wędrówka kopii Ikony nieustannie trwała. Mówiono, że jest to również życzeniem Ojca Świętego Jana Pawła II.

Postanowienie Komisji Maryjnej zostało wniesione na 202. Konferencję Plenarną Episkopatu (21 marca 1985 r.) i uchwalone. Nawiedzenie diecezji i parafii zapowiedziano i oficjalnie ogłoszono „Listem Pasterskim z okazji uroczystości Królowej Polski o rozpoczęciu Drugiego Nawiedzenia wszystkich parafii w Ojczyźnie, 5 maja 1985 r.”.

Podczas trwającego już ponad 30 lat Nawiedzenia Kopia Ikony Jasnogórskiej była już w 33 diecezjach i teraz dotarła do naszej - warszawsko-praskiej. Peregrynacja rozpocznie się 2 września, a do naszej parafii Ikona dotrze 2 maja 2018. Już teraz módlmy się o owoce tego wydarzenia dla naszej Wspólnoty. 

Pielgrzymka do Torunia

Koło Przyjaciół Radia Maryja organizuje pielgrzymkę do Torunia w sobotę 2 grudnia na 26 rocznicę Radia Maryja.
Zapisy przyjmują: p. Barbara tel. 512-741-810 i p. Piotr tel. 510-743-544.

Narodowe Święto Niepodległości - obchody w naszej dzielnicy

Narodowe Święto Niepodległości przypada w sobotę 11 listopada.
Msze św. w naszej parafii będą o godz. 8:00, 10:00, 12:00 i 18:00. Zapraszamy do dziękczynienia za naszą Ojczyznę.
Obchody dzielnicowe Święta Niepodległości odbędą się w naszej parafii w sobotę 11 listopada. Nawiązują one do ćwiczeń prowadzonych przez Józefa Piłsudskiego z oddziałami Polskiej Organizacji Wojskowej na terenie Zielonej.
Program:
godz. 12:00 – msza św. w naszym kościele, koncelebrowana przez księży proboszczów dzielnicy Wesoła, po mszy św. - uroczysty przemarsz ul. Brata Alberta pod pomnik POW. Tam odbędą się uroczystości patriotyczne.

Zapraszamy do udziału w tych uroczystościach.

Niepodobna oddać tego upojenia, tego szału radości, jaki ludność polską w tym momencie ogarnął. Po 120 latach prysły kordony. Nie ma «ich». Wolność. Niepodległość. Zjednoczenie. Własne państwo! Na zawsze! Chaos? To nic. Będzie dobrze. (...) Cztery pokolenia nadaremno na tę chwilę czekały, piąte doczekało. Od rana do wieczora gromadziły się tłumy na rynkach miast; robotnik, urzędnik porzucał pracę, chłop porzucał rolę i leciał do miasta, na rynek, dowiedzieć się, przekonać się, zobaczyć wojsko polskie, polskie napisy, orły na urzędach; rozczulano się na widok kolejarzy, ba, na widok polskich milicjantów i żandarmów” - pisał w swoich „Pamiętnikach” z Galicji w 1918 r. Jędrzej Moraczewski, pierwszy premier niepodległej Polski.

Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny

Uroczystość Wszystkich Świętych jest w najbliższą środę. W tym dniu dziękujemy Bogu za to, że wszystkich ludzi uznaje za zdolnych do osiągnięcia chwały nieba. Oddajemy bowiem cześć nieprzeliczonej rzeszy zmarłych, którzy już cieszą się oglądaniem Boga, czyli są święci. Ufamy, że wśród nich są nasi zmarli krewni i bliscy, którzy żyli po bożemu i byli tym samym ludźmi według myśli Bożej.
Msze św. będą według porządku niedzielnego. Po południu o godz. 17:15 będą modlitwy wypominkowe, a o 18:00 msza św. za wszystkich poleconych w wypominkach.
Na cmentarzu w Rembertowie procesja żałobna i msza św. będą o 13:00, a w Wesołej msza św. o 12:00, a po niej procesja.
Dzień Zaduszny jest w najbliższy czwartek. Msze św. będą o godz. 8:00. 10:00 i 18:00. Msza św. wieczorna jest ofiarowana za zmarłych polecanych w wypominkach. Modlitwy wypominkowe będą o 17:15.
W tym dniu modlimy się za tych zmarłych, którzy co prawda odeszli z tego świata pojednani z Bogiem przez sakrament pokuty, lub przynajmniej przez głęboki żal za grzechy, ale nie odpokutowali za popełnione zło. Pan Bóg w swym miłosierdziu pozwala im dopełnić pokuty po śmierci. Mówimy w tym przypadku o czyśćcu. Pokutnikom czyśćcowym przychodzimy z pomocą przez modlitwę i odpusty.

Jak uzyskać odpusty za zmarłych:

Nauka o odpustach łączy się z tajemnicą Bożego Miłosierdzia. W sakramencie pojednania grzesznik otrzymuje przebaczenie wyznanych grzechów, za które szczerze żałuje. Dzięki temu może on osiągnąć wieczne zbawienie. Uzyskane przebaczenie nie uwalnia jednak od kar doczesnych (czasowych), które spotykają nas za życia lub po śmierci w czyśćcu. Uwolnieniu od tych kar służy właśnie obfity skarbiec odpustów Kościoła.


W dniach od 1 do 8 listopada mamy dwie możliwości uzyskania odpustu dla zmarłych:

·W Dniu Zadusznym (2 listopada) trzeba przyjąć Komunię św. w intencji jednej, określonej osoby. Trzeba też odmówić Ojcze nasz i Wierzę według intencji Ojca św. Ten odpust można uzyskać tylko raz dziennie.

·W dniach od 1 do 8 listopada nawiedzić cmentarz i pomodlić się w intencji określonej osoby, prosząc Pana Boga o udzielenie jej odpustu, czyli darowania kary należnej za grzechy.



Msze wypominkowe

Od tej niedzieli rozpoczynamy zapisy na wypominki.

«Święta i zbawienna jest myśl modlić się za umarłych, aby byli od grzechów uwolnieni» (2 Mch 12, 45).

Kościół od początku czcił pamięć zmarłych i ofiarował im pomoce, a w szczególności Ofiarę eucharystyczną, by po oczyszczeniu mogli dojść do uszczęśliwiającej wizji Boga (por. Katechizm Kościoła Katolickiego, 1032). Nasza modlitwa za zmarłych nie tylko może im pomóc, lecz także sprawia, że staje się skuteczne ich wstawiennictwo za nami.

W intencji zmarłych, naszych rodziców, rodzeństwa i krewnych, zmarłych przyjaciół, sąsiadów, znajomych, w szczególności naszych parafian i wszystkich powierzonych modlitwie w naszej parafii modlimy się przez cały rok w czasie tzw. Mszy świętych rocznych za zmarłych w pierwsze poniedziałki miesiąca.

Już w czasach machabejskich, czyli w II w. przed Chr., modlitwa za zmarłych jest ważnym elementem, który ma wyprosić ich zmartwychwstanie. Szczególnie ważna ta modlitwa jest wówczas, gdy nie ma pewności co do zbawienia danej osoby zmarłej (pewność mamy wtedy, gdy osoba zmarła jest beatyfikowana).

We wczesnych wiekach stosowano tzw. dyptyki. Odczytywanie imion zajmowało dużo czasu, gdyż istniały aż trzy listy. Dwie z nich odczytywał tylko biskup.

W liturgii eucharystycznej sprawowanej w starożytnym Kościele odczytywano tzw. dyptyki, na których chrześcijanie wypisywali imiona żyjących biskupów, ofiarodawców, dobrodziejów, ale także świętych męczenników i wyznawców, oraz wiernych zmarłych. Imiona odczytywano głośno toteż trwało to bardzo długo. Drugą listę, listę świętych, odczytywał sam biskup, a nie ksiądz. Następnie wyliczano imiona świętych Wreszcie trzecia lista, którą również czytał biskup, zawierała imiona zmarłych. Te trzy listy recytowano jednym ciągiem; dzieliło je tylko trzykrotne, krótkie odezwanie się chóru. Na koniec biskup śpiewał uroczystą modlitwę, w której prosił Boga, aby wpisał imiona żywych i umarłych pomiędzy wybrańców.

Poprzez ceremonię wyliczania imion wyrażano więź wspólnoty i miłości, łączącą wszystkich członków Kościoła chwalebnego (święci), cierpiącego (zmarli) i walczącego (żyjący). Umieszczenie imion w dyptyku świadczyło o trwaniu w jedności ze wspólnotą kościelną, a skreślenie o wyłączeniu z niej. Po wyczytaniu, dyptyki kładziono na ołtarzu, na którym sprawowano Eucharystię.

Z czasem, dyptyki zastąpiono wspomnieniami nie zawierającymi już imion wszystkich wiernych, o których Kościół pamięta, lecz tylko imiona jednego czy kilku wskazanych celebransowi.

Dzisiejsze wypominki, są właśnie kontynuacją starożytnych dyptyków i mają podobny sens. Są wyrazem miłości i jedności całego Kościoła: pielgrzymującego na ziemi i tego, który przeszedł już granicę śmierci. Pisząc imiona zmarłych na kartkach wypominkowych, a następnie je odczytując wyrażamy wiarę, że ich imiona są zapisane w Bożej księdze życia. Znaczenie wypominek jest tym większe, że podobnie jak w starożytności, tak i dzisiaj, związane są one z Eucharystią. W intencji zmarłych wypisanych na kartkach wypominkowych odprawiana jest Msza św.



.

Nabożeństwa różańcowe

Nabożeństwa różańcowe są codziennie ok. godz. 18:35, czyli bezpośrednio po Mszy św. wieczornej. Dla dzieci młodszych organizujemy osobne, specjalnie przygotowane nabożeństwa. Są one we wtorki i czwartki o godz. 17:30.
Serdecznie zachęcamy do wstępowania do wspólnoty Żywego Różańca. Modlitwa wspólnotowa ma szczególną moc u Boga.


Żywy Różaniec jest wielkim zapleczem modlitewnym i najbardziej rozpowszechnioną w Kościele modlitwą maryjną. Różaniec jaki pisał św. Jan Paweł II „należy do najlepszej i najbardziej wypróbowanej tradycji kontemplacji chrześcijańskiej Poprzez niego wstępujemy do szkoły Maryi, by Ona uczyła nas kontemplować oblicze Chrystusa, poznajemy tajemnice Jego życia, rozważane Jej sercem, otwieramy się na tajemnicę Trójcy Świętej, aby doświadczać miłości Ojca i radości Ducha Świętego”.

W drugiej połowie XIX w. modlitwa różańcowa przeżywa niezwykły renesans. Młoda Francuzka z Lyonu wpada na genialny w swej prostocie pomysł, który mobilizuje miliony (!) ludzi do codziennego odmawiania różańca. Sługa Boża Paulina Maria Jaricot (1799-1862), bo o niej mowa, pisała: „Nienasycone pragnienie poznania Boga i ogromna potrzeba, by kochać, kazało mi pragnąć także działania na Jego chwałę. Chciałam dołożyć moją cegiełkę do chwały Kościoła”. I tak się stało. Mając 23 lata, stworzyła strukturę, która dała początek późniejszemu Papieskiemu Dziełu Rozkrzewiania Wiary (jednemu z 4 Papieskich Dzieł Misyjnych, obecnych dziś w 150 krajach). Jego struktura umożliwiła jej w 1826 r. powołanie stowarzyszenia Żywego Różańca, które jeszcze za jej życia rozwinęło się w wielu krajach na całym świecie.


„Dana mi została jasna wizja tego planu i jednocześnie zrozumiałam łatwość, z jaką każdy z kręgu moich najbliższych mógłby się w ten plan włączyć, znajdując dziesięć osób, które każdego tygodnia dawałyby datek na Rozkrzewianie Wiary. Zobaczyłam również szansę, jaką dawałby wybór najświatlejszych ze stowarzyszenia, którzy inspirowaliby grupę dziesięciu osób, a te z kolei utworzyłyby kolejne dziesiątki. Każda setka stowarzyszonych miałaby reprezentanta we wspólnym centrum (...). Aby nie zapomnieć tej myśli, zapisałam ją i zdumiała mnie jej prostota, której nikt wcześniej nie odkrył”. Tę metodę przełożyła na potrzeby Żywego Różańca. Już nie dziesiątki, ale piętnastki (stosownie do dawnej liczby tajemnic różańcowych), zwane – w nawiązaniu do symboliki różańca – „żywymi różami”, w których każda osoba odmawiała i rozważała 1 dziesiątek dziennie. Zadanie jednak nie było łatwe: „Ta piękna pobożność, na ogół od dawna kojarzona z «zawodowymi» dewotkami, które powinny być stare lub nie mieć nic do roboty, to błędne, ale niestety powszechne uprzedzenie. (...) Najważniejszą więc rzeczą i najtrudniejszą jest uczynić różaniec modlitwą wszystkich”. Ale „Opatrzność Boża dała mi wszelkie środki, by zaszczepić pobożność, bez której nie mogłabym kochać tak mocno”.
W zamyśle założycielki Żywy Różaniec był wielkim zapleczem modlitewnym dla misji – i tych wielkich, poza Europą, i w najbliższym środowisku. Członkowie zobowiązani byli do rozprowadzania dobrych książek i prasy, przeznaczając na ten cel stałą, regularną ofiarę.


Centralę Żywego Różańca Paulina założyła w Lyonie na wzgórzu Lorette. O rozmachu stowarzyszenia świadczy fakt, że tylko w 1832 r. wysłano stamtąd 140 tys. książek i broszur, 80 tys. obrazków, 40 tys. medalików, 18 tys. szkaplerzy i krzyżyków; średnio wychodziło więc ok. 1 tys. przesyłek dziennie.
Rosła wielka rodzina różańcowa. Od 8 XII 1826 r. – najbardziej prawdopodobna data powstania Żywego Różańca – do 1834 r. liczy już ponad 1 mln członków, a w 1862 r. – ok. 2 mln 250 tys. osób w samej tylko Francji. „Stopniowo stajemy się zjednoczeni w modlitwie ze wszystkimi ludźmi świata”. „Piętnastki mnożą się – pisze Paulina w 1831 r. – z niewiarygodną szybkością we Włoszech, Szwajcarii, Belgii, Anglii i w niektórych krajach Ameryki, zwłaszcza w Kanadzie. Żywy Różaniec zapuścił korzenie aż po Indie. Staramy się o wprowadzenie go w Afryce. Słyszę, że w Kolumbii zrzeszenie to tak bardzo się rozpowszechnia, że trudno zliczyć tych, którzy do niego należą; wszędzie, gdzie zawiązały się «piętnastki», można zaobserwować utrwalanie się w dobrem i woń cnót, których dawniej nie było". Modlitwa różańcowa – dzięki Żywemu Różańcowi – przyczyniła się do wielu nawróceń i miała swój znaczący udział w rozkwicie chrześcijaństwa w XIX w.


27 I 1832 r. papież Grzegorz XVI listem apostolskim Benedicentes zatwierdził stowarzyszenie Żywego Różańca i nadał mu liczne odpusty. Patronką Żywego Różańca ustanowił młodziutką rzymską męczenniczkę – św. Filomenę, za przyczyną której Paulina w cudowny sposób odzyskała zdrowie. Pius IX w liście apostolskim Quod iure haereditario z 17 VIII 1877 r. ustanowił zasady organizacyjne stowarzyszenia Żywego Różańca. Kolejni papieże w swych dokumentach i nauczaniu wyjaśniali i podkreślali znaczenie modlitwy różańcowej, zachęcając do jej rozpowszechniania.
W 2002 r. Ojciec Święty Jan Paweł II w liście apostolskim Rosarium Virginis Mariae („O różańcu Dziewicy Maryi”) ogłosił Rok Różańca (od X 2002 do X 2003 r.) i wprowadził nową jego część – tajemnice światła – dotyczące publicznej działalności Pana Jezusa. Ojciec Święty pragnął, „aby różaniec w pełniejszy sposób można było nazwać streszczeniem Ewangelii”. Odtąd cały różaniec liczy 20 tajemnic, a żywe róże składają się z 20 osób.

Do Polski Żywy Różaniec dotarł jeszcze w XIX w. Obecnie istnieje niemal w każdej parafii. W 1977 r. Prymas Stefan Wyszyński zatwierdził Ceremoniał Żywego Różańca, opracowany przez o. Szymona Niezgodę OP w 60. rocznicę objawień fatimskich.


oprac. I. S. ( za: Różaniec )

XVII Dzień Papieski

„Idźmy naprzód z nadzieją!” – pod takim hasłem będziemy obchodzić XVII Dzień Papieski, który odbędzie się 8 października 2017 roku. Obchodom towarzyszyć będą liczne wydarzenia duchowe oraz kulturalne organizowane w całym kraju, a także w środowiskach polonijnych. Przeprowadzona zostanie także przykościelna i publiczna zbiórka na fundusz stypendialny Fundacji „Dzieło Nowego Tysiąclecia”.

Hasło tegorocznego Dnia Papieskiego – „Idźmy naprzód z nadzieją” – zaczerpnięte z listu apostolskiego św. Jana Pawła II „Novo millennio ineunte” wydanego zakończenie Roku Jubileuszowego 2000 – jest zaproszeniem do tego, by poprzez Dzień Papieski docierać do głębi nauczania Papieża-Polaka. Dzięki tegorocznemu Dniowi Papieskiemu organizatorzy chcą promować chrześcijańską wizję nadziei, której wyrazicielem, piewcą i świadkiem jest św. Jan Paweł II:

Niech nasza droga będzie wspólna. Niech nasza modlitwa będzie pokorna. Niech nasza miłość będzie potężna. Niech nasza nadzieja będzie większa od wszystkiego, co się tej nadziei może sprzeciwiać.

św. Jan Paweł II
Częstochowa, 18 czerwca 1983 r.

Centralne obchody Dnia Papieskiego będą miały miejsce w Warszawie. Tego dnia stypendyści będą modlić się w intencji darczyńców Fundacji podczas Mszy św. w Świątyni Opatrzności Bożej, celebrowanej przez kard. Kazimierza Nycza o godz. 12:00. Tradycyjnie, po Mszy św., odbędzie się >> Koncert Galowy Dnia Papieskiego. Fundacja „Dzieło Nowego Tysiąclecia” zaprasza do Świątyni Opatrzności Bożej na godz. 15:30, lub do TVP1, gdzie transmisja koncertu rozpocznie się o godz. 15:50.

W naszej parafii przed kościołem wolontariusze prowadzą zbiórkę ofiar na fundusz tego dzieła.

Papież Franciszek nominował biskupa-koadiutora diecezji warszawsko-praskiej

Zostanie nim bp Romuald Kamiński.

 

Komunikat Nuncjatury Apostolskiej w Polsce:

Ojciec Święty Franciszek mianował biskupem koadiutorem diecezji warszawsko-praskiej dotychczasowego biskupa pomocniczego diecezji ełckiej Romualda Kamińskiego, zwalniając go jednocześnie ze stolicy tytularnej Aguntum.


Abp Salvatore Pennacchio
Nuncjusz Apostolski


Warszawa, 14 września 2017 roku

 

* * *

 

Bp Kamiński powraca do diecezji, w której przed laty pełnił funkcję kanclerza kurii oraz był członkiem Kolegium Konsultorów i Rady Kapłańskiej.

Romuald Kamiński urodził się 7 lutego 1955 r. w Janówce w diecezji ełckiej. Jest magistrem teologii, specjalizacja patrologia. Święcenia kapłańskie przyjął 7 czerwca 1981 r. z rąk bp. Jerzego Modzelewskiego.

 

Był wikariuszem w parafii Matki Bożej Królowej Polski w Otwocku, a później administratorem w Domu Arcybiskupów Warszawskich. W latach 1983-1992 był referentem w Sekretariacie Prymasa Polski i kapelanem Prymasa Józefa Glempa.

 

Od 1992 r. pełnił funkcję kanclerza Kurii Warszawsko-Praskiej, był też członkiem Kolegium Konsultorów i Rady Kapłańskiej.

 

8 czerwca 2005 r. Benedykt XVI mianował go biskupem pomocniczym diecezji ełckiej, przydzielając stolicę tytularną Aguntum. Sakrę biskupią przyjął z rąk abp. Józefa Kowalczyka 23 czerwca 2005 r. w katedrze ełckiej.

 

W ramach Konferencji Episkopatu Polski bp Romuald Kamiński pełni lub pełnił następujące funkcje: jest przewodniczącym Zespołu ds. Kontaktów z Konferencją Episkopatu Litwy, członkiem Rady ds. Rodziny, Rady ds. Dialogu Religijnego,delegatem ds. Dialogu Katolików i Muzułmanóworaz Komisji ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego. Wchodzi także w skład Zespołu ds. Kontaktów z Przedstawicielami Kościoła Greckokatolickiego na Ukrainie.

 

W 2016 roku biskup Romuald Kamiński został uhonorowany tytułem Człowieka Dialogu 2016 przyznawanym przez członków Rady Wspólnej Katolików i Muzułmanów. Tytuł nadano 26 stycznia w Białymstoku, w ramach obchodów Dnia Islamu. W uzasadnieniu działacze zwracają uwagę na wybitne zasługi biskupa na rzecz dialogu chrześcijańsko-muzułmańskiego w Polsce.

Dotychczas laureatami wyróżnienia byli m.in. papież Jan Paweł II. historyk i twórca Rady Wspólnej prof. Jan Tyszkiewicz oraz działacz społeczny Maciej Musa Konopacki.

 

Zgodnie z Kodeksem Prawa Kanonicznego (Kan. 382) promowany na urząd biskupa diecezjalnego powinien objąć swoją diecezję w kanoniczne posiadanie, jeśli posiada już sakrę - w ciągu dwóch miesięcy od jego otrzymania pisma apostolskiego.

 

Par. 3 tego kodeksu przewiduje, że biskup obejmuje kanonicznie diecezję, skoro tylko w tej diecezji - osobiście lub przez pełnomocnika - przedstawi apostolskie pismo kolegium konsultorów, w obecności kanclerza kurii, który sporządzi odpowiedni akt.

 

Zgodnie z kan. 409 - par. 1, z chwilą wakansu stolicy biskupiej, biskup koadiutor staje się od razu biskupem diecezji, dla której został ustanowiony, jeśli zgodnie z przepisami prawa objął swój urząd. (za: Deon)

1 2 3 4 ...7 »
∧ góra strony
Parafia św. Brata Alberta
ul. Szeroka 2
05-075 Warszawa - Wesoła - Zielona

tel.: (22) 773 59 06
e-mail: parafiazielona@gmail.com
wykonanie: e-parafia.net