Menu

Galeria

Galeria Galeria Galeria Galeria

Kalendarz parafialny

Dni powszednie
8:00 (w adwencie o 7:00), 18:00
Niedziele i święta
8:00, 9:30,
11:00 (z udziałem dzieci), 12:30, 18:00

Sakrament pokuty:

codziennie - przed Mszą św.
w niedzielę - podczas każdej Mszy św.
Licznik odwiedzin: 730363

Informacje

Pokaz Filmu Fatima. Ostatnia tajemnica - Zapraszamy

Zapraszamy na kolejny film!!!! W dniu 20.05.2018 (niedziela) około godz. 19.00 po wieczornej Mszy Św. i nabożeństwie majowym w naszej SALI PARAFIALNEJ DAWNEJ KAPLICY  odbędzie się pokaz filmu "Fatima. Ostatnia tajemnica"

 

"Fatima. Ostatnia tajemnica" to film przybliżający objawienia w Fatimie. Jest obrazem hiszpańskich twórców, w którym fabuła łączy się z dokumentem. Fatimę często postrzega się jedynie jako wydarzenie, które miało miejsce 100 lat temu i jest interesujące, gdyż zawiera tajemnice, czy też proroctwa dotyczące przyszłości. Jednakże rzeczywistość Objawień w Fatimie jest zupełnie odmienna. Mamy tu bowiem do czynienia z czymś więcej niż tylko z wizjami sprzed wieku, czy z proroctwami, które do dziś wzbudzają ciekawość ludzi na całym świecie. Prosta fabuła wpleciona w treść filmu pokazuje, że Fatima jest fenomenem nie tylko aktualnym, ale również ma on realny związek z życiem każdego z nas oraz z historią świata, w której przecież jesteśmy.



Wielkim atutem tego filmu jest nie tylko celne ujęcie istoty Orędzia z Fatimy, ale również podjęta próba, by treść Przesłania Matki Bożej ukazać na tle wydarzeń, które tworzą obraz ostatniego wieku. Przedstawienie zaistniałych związków jest tak wymowne, iż nawet agnostyk nie będzie mógł przejść obok nich obojętnie, lecz będzie zmuszony do postawienia sobie pytań dotyczących wydarzeń, których jesteśmy świadkami.


Bóg wpływa na historię świata, na życie każdego z nas, przez Maryję. Pokazane w filmie fakty, zdarzenia, daty, osoby wskazują, że nawet historia potwierdza, że Maryja jest naszą Matką. Takie przekonanie zrodzi się w naszych sercach po obejrzeniu tego pięknego filmu.

 

Zwiastun filmu: Fatima. Ostatnia tajemnica


 

Zdjęcie za: Misericors.org

VII Bal Parafialny - Zapraszamy

Zapraszamy na VII Bal Parafialny 9 czerwca 2018 r. o godz. 20.00 w Restauracji AON , al. gen. Chruściela 103 w Warszawie, wyjątkowo w letniej zamiast zimowej scenerii.

Bal parafialny 2018 odbędzie się na cześć naszego Księdza Proboszcza Józefa Skarpetowskiego.

Zapisy w zakrystii po mszach św. Koszt udziału wynosi: 150 zł. od jednej osoby.
Dalsze informacje podamy wkrótce. Zapraszamy serdecznie.

Perygrynacja Obrazu MB Jasnogórskiej w naszej parafii

Nawiedzenie naszej parafii przez kopię obrazu jasnogórskiego będzie w dniach 2 i 3 maja br.

Przygotowujemy się do tej uroczystości przez rekolekcje, które rozpoczęliśmy dzisiaj, poprowadzi je ks. Łukasz Żak, poprzedni wikariusz naszej parafii obecnie studiujący w Rzymie. W poniedziałek 30 kwietnia i we wtorek 1 maja msze święte z naukami rekolekcyjnymi będą o godzinie 8:00, 10:00 i 18:00.

Ikonę Matki Boskiej przywitamy w środę 2 maja o godz. 18:00.
Pożegnamy zaś 3 maja, w święto Królowej Polski, o godz. 17:00.

Prosimy zarezerwować sobie czas na udział w tym wydarzeniu.

 

·Ramowy plan pobytu Ikony w parafii:

ŚRODA 2 maja

- ok. godz. 18:30 przyjęcie Obrazu

- godz. 19:00 Msza św. i nabożeństwo majowe

- godz. 21:00 apel jasnogórski

- godz. 22:00 różaniec i modlitwy w ciszy

CZWARTEK 3 maja

- godz. 24:00 Msza św.

Po niej do godz. 3:00 modlitwy w ciszy. Na ten czas adoracji zapraszamy głównie mieszkańców osiedla Grzybowa

- godz. 3:00 różaniec i modlitwy w ciszy do godz. 5:00. Zapraszamy na ten czas mieszkańców Zielonej z ulic odchodzących od Brata Alberta w kierunku Marysina
- godz. 5:00 różaniec i modlitwy w ciszy do godz. 7:00. Na ten czas zapraszamy mieszkańców Zielonej z ulic odchodzących od Brata Alberta w kierunku Wesołej i Groszówki

- godz. 7:00 różaniec
-

od godz. 8:00 msze św. według porządku niedzielnego. Na mszy św. o godz. 12:30 odnowienie przyrzeczeń małżeńskich

- godz. 15:00 koronka do Miłosierdzia Bożego

- godz. 16:30 nabożeństwo majowe

- godz. 17:00 Msza św., wyprowadzenie Obrazu. Nie ma mszy św. o godz.18:00 !


NABOŻEŃSTWA MAJOWE

Nabożeństwa majowe będą codziennie bezpośrednio po mszy św. o 18:00, a więc ok. godz. 18:35. Zapraszamy!

 

Nie wszyscy zdążają z pracy na nabożeństwo majowe. Dlatego duszpasterstwo świeckich naszej parafii zaprasza na śpiewanie litanii starym zwyczajem przy figurce Matki Bożej o godz. 20:30. Pierwsze spotkanie we wtorek 2 maja.


Maj to miesiąc poświęcony Matce Bożej. W Polsce, ale także na całym świecie, odprawiane są w tym czasie nabożeństwa majowe. Początkowo sądzono, że zaczęto je odmawiać
w XVIII w., jednakże badania mariologów wykazały, że były one znane dużo wcześniej
na Wschodzie, gdzie prekursorami majowych nabożeństw byli chrześcijanie koptyjscy. Spotykali się oni wokół Maryjnych figur, śpiewali pieśni w podziale na chóry, obsypywali posąg kwiatami. Podobno pomysłodawcą tego nabożeństwa był św. Cyryl Aleksandryjski, gorący obrońca boskiego macierzyństwa Maryi. W Polsce nabożeństwo majowe po raz pierwszy publicznie odprawiono w 1837 r. w kościele Świętego Krzyża w Warszawie,
a potem trafiło ono do Krakowa i na Jasną Górę oraz do kilku innych kościołów. W ciągu następnych 30 lat nabożeństwem majowym modliła się cała Polska.

Warto wspomnieć, że do każdego dnia nabożeństwa majowego publicznie odprawianego przywiązany jest odpust 7 lat. Za uczestniczenie przynajmniej przez 10 dni w nabożeństwie majowym publicznie odprawianym można zyskać pod zwykłymi warunkami odpust zupełny. Kto nie ma możności uczestniczenia w publicznym nabożeństwie, może zyskać odpust 5 lat za każdy dzień i odpust zupełny za cały miesiąc, prywatnie je odprawiając.

 ZDJĘCIA ZA: http://parafiatokarnia.pl

Marsz Świętości Życia

Pod hasłem "Jestem za życiem", w niedzielę 15 kwietnia ulicami Warszawy przejdzie Marsz Świętości Życia, by przypomnieć o potrzebie troski o życie człowieka od poczęcia do naturalnej śmierci.

Poprzedzi go Msza św. w archikatedrze św. Jana Chrzciciela o godz. 11.00 pod przewodnictwem kard. Kazimierza Nycza. Po Mszy św. uczestnicy marszu przejdą pod Kolumnę Zygmunta i tam połączą sięz marszem, który przyjdzie z diecezji warszawsko-praskiej. Po uformowaniu szyku marsz przejdzie Krakowskim Przedmieściem do Bazyliki Świętego Krzyża i tam nastąpi zakończenie.

Przy Kolumnie Zygmunta od godz. 12.00 będzie trwała zbiórka pampersów, mleka, artykułów pielęgnacyjnych dla niemowląt z Domu Samotnej Matki w Chyliczkach w ramach akcji ,,Pielucha dla malucha”.

Za: Duszpasterstwo Rodzin

Pokaz filmu Sprawa Chrystusa

 

Zapraszamy na kolejny film!!!! W dniu 15.04.2018 (niedziela) około godz. 19.00 po wieczornej Mszy Św. w naszym Kościele odbędzie się pokaz filmu "Sprawa Chrystusa".

Film amerykańskiego reżysera Jona Gunn’a "Sprawa Chrystusa” (The Case for Christ) oparty jest na autentycznych wydarzeniach. W rolę głównego bohatera – Lee Strobela – wcielił się Mike Vogel. Strobel był w latach 70-tych XX wieku wojującym ateistą i chciał udowodnić świeżo nawróconej żonie (Erica Christensen) brak racjonalności Zmartwychwstania.
Bez niego nie ma chrześcijaństwa, więc Strobel szuka racjonalnych dowodów, że Chrystus nie był postacią historyczną, a co za tym idzie nie zmartwychwstał. Po rozmowach z teologami, lekarzami, psychologami i antropologami przekonuje się, że nie miał racji
i wiara jest racjonalna. Dziś jest znanym w Ameryce pastorem i ewangelizatorem. Jak odnalazł Chrystusa? To zobaczycie w filmie. Zapraszamy

Zwiastun filmu: Sprawa Chrystusa


Fotografia za: https://idzpodprad.pl

Niedziela Miłosierdzia

W dniach 8-14 kwietnia 2018 roku Kościół w Polsce obchodzi 74. Tydzień Miłosierdzia, który obchodzony jest pod hasłem: Mocni w Duchu Świętym. Tydzień otwiera Niedziela Miłosierdzia Bożego, święto patronalne Caritas w Polsce.

Biskupi Kościoła Katolickiego w Polsce ogłosili na przypadającą 8 kwietnia Niedzielę Miłosierdzia Bożego list pasterski, w którym zachęcają do realizowania przynagleń Ducha Świętego i wsparcia dla Caritas, którego święto przypada w niedzielę. Cariats dzięki pięciu tysiącom dzieł, pomaga ona trzem milionom potrzebujących. „Przez wasze wrażliwe serca i pomocne dłonie Duch Święty pociesza strapionych, niesie konkretną pomoc w trudnościach oraz wielu naszym siostrom  i braciom przywraca utraconą godność” – można przeczytać w liście zatytułowanym „Duch Święty przynagla nas”. Biskupi podkreślają w liście rolę Ducha Świętego, który jest darem Chrystusa Zmartwychwstałego i uzdalnia nas do głoszenia Ewangelii oraz prowadzi dopełni życia. Za Ojcem Świętym Franciszkiem przypominają, że pierwszym zadaniem Kościoła zleconym mu przy przekazaniu Ducha Świętego jest niesienie przebaczenia grzechów. Przywołują też nauczanie Benedykta XVI, który w encyklice „Deus Caritas est” pisał, że„Duch Święty na nowo rozpala serca wiernych oraz nakłania ich do miłowania swoich braci  i sióstr tak, jak Chrystus ich umiłował”.

Święto Miłosierdzia Bożego obchodzone jest w pierwszą niedzielę po Wielkanocy, czyli II Niedzielę Wielkanocną, zwaną obecnie Niedzielą Miłosierdzia Bożego.Wpisał je do kalendarza liturgicznego najpierw Franciszek kard. Macharski dla archidiecezji krakowskiej (1985), apotem niektórzy biskupi polscy w swoich diecezjach. Na prośbę Episkopatu Polski Ojciec Święty Jan Paweł II w1995 roku wprowadził to święto dla wszystkich diecezji w Polsce. W dniu kanonizacji Siostry Faustyny 30 kwietnia 2000 roku Papież ogłosił to święto dla całego Kościoła.

Inspiracją dla ustanowienia święta było pragnienie Jezusa, które przekazała Siostra Faustyna. Pan Jezus powiedział do niej:

Pragnę, ażeby pierwsza niedziela po Wielkanocy była świętem Miłosierdzia(Dz. 299). Pragnę, aby święto Miłosierdzia, było ucieczką i schronieniem dla wszystkich dusz, a szczególnie dla biednych grzeszników. W dniu tym otwarte są wnętrzności miłosierdzia Mego, wylewam całe morze łask na dusze, które się zbliżą do źródła miłosierdzia Mojego. Która dusza przystąpi do spowiedzi i Komunii świętej, dostąpi zupełnego odpuszczenia win i kar. W dniu tym otwarte są wszystkie upusty Boże, przez które płyną łaski(Dz. 699).


za: tulódź.com

Życzenia Wielkanocne








"...Wy, którzy niegdyś byliście daleko,
staliście się bliscy przez krew Chrystusa.
On bowiem jest naszym pokojem".
Ef 2, 13-14


Z okazji Świąt Wielkanocnych, życzymy, aby Zmartwychwstały Pan stał się źródłem radości i nadziei. Niech Ten, który pozwala dotknąć swoich ran  obdarzy nas zdrowiem duszy i ciała. Niech nas wypełni swoim pokojem, abyśmy nieśli Go także tym, do których zostaliśmy posłani.

Chrystus prawdziwie zmartwychwstał! Alleluja!

TRIDUUM PASCHALNE

·Wielki Czwartek:

Msza św. Wieczerzy Pańskiej o 18:00.

Adoracja w Ciemnicy do 21:00.

·Wielki Piątek:

Adoracja w Ciemnicy od 7:00 do 18:00.

Liturgia Męki Pańskiej o 18:00.

Dla chętnych: Modlitwy w godzinie śmierci Pana Jezusa o 15:00: Koronka do Miłosierdzia Bożego i Droga Krzyżowa w kościele.

Adoracja przy Grobie do 21:00.

W Wielki Piątek obowiązuje post ścisły, od którego nie ma dyspensy.

·Wielka Sobota:

Adoracja przy Grobie od 7:00 do 18:00.

Wigilia Paschalna o 19:00.!!! Przynosimy na nią świece!

Święcenie pokarmów od 8:00 do 17:00.

W Wielką Sobotę nie ma obowiązkowego postu, ale zaleca się i zachęca do powstrzymania się od pokarmów mięsnych do zakończenia wieczornego nabożeństwa.

·Wielka Niedziela:

Procesja rezurekcyjna, z następującą po niej Mszą św. o 6:00.

Pozostałe msze św. w Niedzielę Wielkanocną i w Poniedziałek według porządku niedzielnego.

Spowiedź w Wielkim Tygodniu będzie w poniedziałek, wtorek i środę od 7:30 do 9:00 i od 17:00 do 19:00.
W Wielki Czwartek, Piątek, Sobotę i święta zasadniczo nie spowiadamy.

WIELKI POST W NASZEJ PARAFII

W Wielkim Poście uczestniczymy w nabożeństwach Drogi Krzyżowej i Gorzkich Żali.


Droga Krzyżowa jest w piątki dwa razy: o 17:15 i o 18:30. Na godz. 17:15 zapraszamy głównie dzieci.

Gorzkie Żale są w niedziele bezpośrednio po mszy św. o godz. 12:30, czyli około 13:15.

 

Adoracja Najświętszego Sakramentu jest u nas w piątki Wielkiego Postu po wieczornej Drodze Krzyżowej do godz. 20:00.

Zapraszamy do przeczytania artykułu o Wielkim Poście:

 

Wielki Post to coś więcej niż popiół w Środę Popielcową

Maciej Górnicki

Dlaczego co roku Kościół każe nam pościć? Dlaczego przez ponad 40 dni mamy sobie odmawiać tego, co przyjemne, rezygnować z zabaw, umartwiać się? Jeśli wydaje ci się to nie do końca zrozumiałe, czy wręcz dziwne, jesteś na właściwym tropie! Polskie określenie „Wielki Post” nie całkiem bowiem odpowiada temu, czym w istocie jest okres czterdziestodniowego przygotowania do Świąt Zmartwychwstania Pańskiego. W języku łacińskim okres ten określany jest po prostu mianem „quadragesima”, czyli „czterdzieści dni”, a chodzi przede wszystkim o przygotowanie, przemianę w życiu, tak aby móc całym sobą uczestniczyć w Świętach Paschalnych. Post jest ważnym środkiem, umożliwiającym przemianę (obok modlitwy i jałmużny), ale nie jest sam w sobie istotą tego okresu.

Forma i treść

Przeważnie to, co zewnętrzne, łatwiejsze jest do dostrzeżenia i łatwiej też to wypełnić. Świątynie w Polsce wypełniają się w Środę Popielcową wiernymi, którzy pragną posypać głowę popiołem. Łatwo też zauważyć zmianę nastroju liturgicznego: pokutny kolor fioletowy, brak „Alleluja”, śpiewy pobudzające do żalu i refleksji. Nabożeństwa — takie, jak Gorzkie Żale czy Droga Krzyżowa, rekolekcje wielkopostne — to wszystko w sposób oczywisty kojarzy się z tym okresem. I wszystko to może być pomocą w dobrym jego przeżyciu, jednak może być i tak, że wszystkie te pomoce zostaną niejako „na zewnątrz nas”. Może się tak stać, jeśli nie zrozumiemy, jaka jest istota Wielkiego Postu i nie nastawimy się na trwałą przemianę w życiu. To, czego powinna dotyczyć ta przemiana, każdy musi odkryć osobiście. Być może powinna ona dotyczyć zerwania z uzależnieniami czy nałogami. Być może — odkrycia głębi Słowa Bożego. Może relacji z innymi ludźmi — często zbyt szorstkich, naznaczonych urazą, zawiścią czy gniewem.

Zrozumienie tego, na co zwraca uwagę Kościół w okresie Wielkiego Postu wymaga trochę wysiłku. Trzeba nieraz zerwać z „tradycyjnymi” wyobrażeniami, które przykrywają tę istotę. Nie chodzi o to, by w ogóle porzucić wielkopostne tradycje, ale, aby popatrzeć na nie z refleksją i odnieść do swojego życia. Co naprawdę oznacza dla mnie znak posypania głowy popiołem? Czy jest to wyraz tego, że świadomie wchodzę w okres pokuty, że chcę przez cały ten czas podejmować wysiłek przemiany? Czy jest to tylko jeszcze jeden obrzęd, któremu poddaję się, licząc, że w jakiś cudowny sposób sam w sobie przemieni moje życie? Zwyczaj posypania głowy popiołem sięga wczesnego średniowiecza: wtedy dotyczył on grzeszników, którzy zdecydowali się podjąć publiczną pokutę. Nie był to obrzęd masowy, a podjęcie pokuty wiązało się z bardzo poważnym podejściem do swojego wcześniejszego życia, ze zdecydowanym pragnieniem zerwania z grzechami, które wyrażało się w konkretnych uczynkach i praktykach pokutnych. Później obrzęd ten upowszechnił się, ale tak czy inaczej zawsze powinien być on znakiem świadomie podejmowanej pokuty, a nie zastępować tę pokutę!

Dlaczego ktoś zakazuje mi się bawić?

Podobnie jest z kwestią rezygnacji z zabaw. Kiedyś przykazanie kościelne mówiło o „zabawach hucznych”. Dziś mówi ono po prostu o „powstrzymaniu się od udziału w zabawach”. O co właściwie chodzi? Atmosfera zabawy, czy jak dzisiaj powiedzielibyśmy „imprezy” nie sprzyja refleksji. W takiej atmosferze można miło spędzić czas, prześlizgując się po powierzchni życia. Wiele osób żyje od weekendu do weekendu: w ciągu tygodnia pracują, w weekend imprezują. W ten sposób nigdy nie mają czasu na wyciszenie się, zastanowienie, po co to wszystko. Po co żyję? Jaki jest pożytek z mojej pracy? Czy naprawdę potrzebuję tego wszystkiego, co mam i za co oddaję swój czas i zdrowie w pracy? Zamiast więc odbierać przykazanie kościelne jako jakiś bezsensowny zakaz (dlaczego właściwie mam się nie bawić? Kto mi zabroni?), spróbuj popatrzeć na nie jak na szansę dla siebie. Dzięki rezygnacji z imprez możesz znaleźć czas na modlitwę, czytanie Słowa Bożego, lekturę innych mądrych książek, spotkanie z wartościowymi ludźmi, czy też zwrócenie uwagi na potrzeby tych, którzy żyją wokół ciebie.

Post — otwarcie na innych

Tak, to także jest ważny wymiar pokuty: post nie dotyczy tylko mojej relacji do Boga. Ważnym aspektem postu jest jego wymiar społeczny. Nie jest to jakaś nowoczesna interpretacja postu, ale tak właśnie rozumiano post już w starożytności i średniowieczu. Odmawiając sobie pokarmu (a także innych dóbr doczesnych, które nie są niezbędne do życia), po pierwsze staję się bardziej wrażliwy na potrzeby innych, po drugie zaś — z pieniędzy, których nie wydam na te dobra, mogę te potrzeby drugich zaspokoić. Jeśli nawet nie mam pieniędzy, mogę poświęcić innym czas. Zamiast skupiać się na zaspokajaniu swoich własnych potrzeb, powinienem dostrzec potrzeby tych, którzy są wokół mnie. Chodzi zarówno o osoby z najbliższego kręgu — moją rodzinę i znajomych, jak i o te, których może na co dzień nie dostrzegam. Może są to osoby ubogie, potrzebujące bezpośredniej pomocy materialnej? Może są to osoby chore, którym potrzebna jest pomoc i opieka? Często niedostrzeganym problemem jest „zwykła” samotność. Tak wiele osób nie ma nikogo, z kim mogłaby porozmawiać o swoich sprawach — mogą to być osoby starsze, opuszczone przez rodzinę, ale także osoby w każdym wieku, których więzi społeczne zostały z jakichś względów zerwane. „Uczynki miłosierdzia względem duszy i ciała”, których uczymy się na pamięć podczas lekcji religii mogą brzmieć staromodnie, jednak ludzkie potrzeby, kryjące się za tymi „uczynkami” bynajmniej staromodne nie są. Głód, pomimo awansu cywilizacyjnego, jest nadal w Polsce olbrzymim problemem. Raport firmy MillwardBrown z 2009 r. wskazywał, że codziennie 120 tysięcy dzieci w Polsce przychodzi do szkoły głodnych, a dla ponad 70 tys. jedynym posiłkiem jest obiad ze stołówki. Raport GUS z 2013 r. wskazuje, że niedożywionych dzieci w naszym kraju jest nawet pół miliona! To samo można powiedzieć o innych problemach wymienionych w katechizmowych „uczynkach”. Być może trzeba by im nadać nowe nazwy: brak środków do życia, marginalizacja społeczna, bezrobocie, krzywda społeczna, porzucenie przez najbliższych, nieprzebaczenie (i nieumiejętność przebaczania), duchowa dezorientacja, poczucie egzystencjalnej pustki. Może dlatego Jan Paweł II na krakowskich Błoniach w 2002 r. mówił o potrzebie „wyobraźni miłosierdzia” wobec współczesnych form ubóstwa.

Po co rezygnować?

Oczywiście wymiar „ascetyczny” postu jest równie ważny, jak wymiar społeczny. Chodzi o to, aby nie skupić się za bardzo na tym aspekcie „odmawiania sobie” czegoś — jeśli bowiem odmawiam sobie czegoś, to robię to w jakimś celu. I ważniejsze jest skoncentrowanie się na celu, na tym po co to robię, niż na samym fakcie umartwienia czy odmawiania sobie czegoś. Jaki jest cel rezygnacji z niektórych pokarmów (choćby słodyczy), alkoholu, przyjemności, luksusów? Nie może nim być udowodnienie sobie samemu, że „taki jestem silny”, że „potrafię”. W ten sposób słabość (upodobanie do jedzenia czy przyjemności) zamienialibyśmy na samouwielbienie, które jest jedną z odmian pychy. Czyli słabość, która może nas doprowadzić do grzechu, zamienialibyśmy na coś, co jest najgorszym grzechem! Odmawiając sobie czegoś, co jest wartością niższą w hierarchii wartości mamy się skupić na tym, co jest wyższe. Jedzenie ma służyć podtrzymaniu życia, a życie potrzebuje ukierunkowania na to, co nadaje mu sens. Ostatecznie więc post i każde umartwienie ma służyć lepszemu ukierunkowaniu na to, co jest sensem życia, a być może wręcz odkryciu tego sensu. Czy żyję po to, by jeść, czy też odwrotnie — jem po to, by żyć? Jest takie łacińskie powiedzenie: „plenus venter not studet libenter” (czyli z pełnym żołądkiem trudno myśleć). Post ma ułatwić refleksję, skłonić człowieka do zastanawiania się nad tym, co tak naprawdę kieruje jego życiem. Czy jest to pragnienie własnej chwały? Czy jest to poszukiwanie przyjemności? Czy głód wrażeń? Czy to, że „gdy Bóg jest na pierwszym miejscu, wszystko jest na swoim miejscu” nie jest przypadkiem dla mnie tylko pustym hasłem? Czy faktycznie widać to na co dzień? Czy szukam Boga, słucham Jego Słowa i staram się zrozumieć, co znaczy ono w odniesieniu do mojego życia? Dobrze jest na początku, gdy podejmujemy decyzję o poście (lub rezygnacji z czegoś) wyraźnie określić sobie, jaka jest intencja tego postu, np. „abym mógł lepiej rozumieć Słowo Boże”, „abym uwolnił się od uzależnień”.

Wielki Post podejmuje trzy istotne tematy: pokuta (której praktycznym wyrazem jest post), chrzest (który jest podstawą naszej relacji z Jezusem) oraz męka i śmierć Jezusa (prowadząca do centralnego dla naszej wiary faktu odkupienia i zwycięstwa nad grzechem). W tym artykule skupiliśmy się przede wszystkim na pierwszym temacie. W kolejnych — podejmiemy pozostałe dwa. Ważne jednak, by dostrzec, że nie są to tematy rozłączne, ale blisko związane ze sobą: pokuta ma prowadzić mnie do odnowienia mojej relacji z Jezusem, a podstawą tej relacji jest udział w „misterium paschalnym”, czyli tajemnicy odkupienia, dokonanego na Krzyżu, prowadzącego mnie do doświadczenia pełni życia z Bogiem.

Za: Opoka.org.pl

1 2 3 4 ...9 »
∧ góra strony
Parafia św. Brata Alberta
ul. Szeroka 2
05-075 Warszawa - Wesoła - Zielona

tel.: (22) 773 59 06
e-mail: parafiazielona@gmail.com
wykonanie: e-parafia.net